Lenie ’t Hart: “Veurleescup? Past ook in mijn filosofie.”

Waarom is de finale van De Veurleescup in De Zeehondencrèche?

Lenie ’t Hart:

Wij van de zeehondencrèche vinden De Veurleescup belangrijk. Belangrijk voor Groningen en voor alle Groningers. De Zeehondencrèche stelt daarom graag ruimte beschikbaar voor de finale van de De Veurleescup.

Waarom? Omdat voorlezen helpt bij een belangrijk stukje ontwikkeling van jonge mensen: het verlaagt de drempel om in het openbaar je eigen taal te spreken.

En het Grunnegers is een taal waarvoor iedereen die deze beheerst zich zeker

niet hoeft te schamen.

Meertalig opgevoed worden is heel goed voor je taalgevoel; later gaat het je gemakkelijker af ‘vreemde’ talen te leren wanneer je gewend bent meertalig te denken en te praten (en te lezen!).

Door voor te lezen ben je zelf, op je eigen manier, een klein stukje van de Groninger geschiedenis. Je leest in een taal die linken heeft met het Duits en als je het Veenkoloniaals kent, dan zijn er zelfs woorden te vinden die direct met nog meer talen, bijvoorbeeld met het Frans, te maken hebben (kevot = couvert = enveloppe). Zo wordt je algemene ontwikkeling alleen maar groter en dat kan dus alleen maar goed te pas komen bij wat je later gaat doen, maakt niet uit wat dat is.

Er is zo veel moois geschreven in het Gronings en zoveel bekende Nederlanders zijn Groningers: de ontdekkingsreiziger Abel Tasman, de staatsman, encyclopedie- en woordenboekschrijver Kornelis ter Laan, cabaretiers Freek de Jonge, en Bert Visscher, zanger Ede Staal, voetballers Erwin, Ronald en Martin Koeman en Arjen Robben, de schrijvers Max Dendermonde, schaatster Marianne Timmer, de dichter des vaderlands Driek van Wissen, om er maar willekeurig een paar te noemen.

De bescheiden bijdrage aan De Veurleescup, het beschikbaar stellen van faciliteiten, is elk jaar voor iedereen die meedoet een feestje. De spanning vooraf die even getemperd wordt door een rondje langs de zeehonden, de finale zelf en de eerdere winnaars die in de jury zitten.

Zie het maar als een filosofie: in Groningen bestaan zoveel dingen waar je gratis van kunt genieten: de prachtige natuur, het lezen van een boek over je eigen cultuur. Er is niet veel nodig om te genieten, je moet alleen maar een beetje om je heen kijken, dan is er zóveel te zien. En, niet te vergeten, te hóren. En één van die dingen is voor mij het luisteren naar de deelnemers van De Veurleescup, elk jaar weer. Daarom De Veurleescupfinale in De Zeehondencrèche, simpel toch?